Kartun internet terbaik Korea, W.
Watak utamanya Kang Chul.
Sesuai dengan awak.
Dia jumpa Oh Yeon Joo, dri dunia nyata.
Dan mahu hidup bahagia.
Pembunuh keluarga Kang Chul muncul selepas 10 tahun.
Saya akan tembusi dahinya.
Dia ugut untuk bunuh Yeon Joo.
Bila tujuan watak sudah tiada,
mereka akan mula hilang.
Chul bersepakat dengan penulis, Seong Moo
untuk lindungi dunia W dan juga Yeon Joo.
Mereka tangkap pembunuh keluarga Chul 10 tahun lalu,
rancangan hampir berjaya.
Pembunuh dengan wajah Seong Moo muncul...
hancurkan semua rancangan.
Dia bunuh Son Hyeon Seok, ibarat bapa pada Chul.
Chul dituduh sebagai pembunuhnya.
Berhenti. Saya akan pandu.
Chul ditembak semasa lari dan cedera.
Oh Yeon Joo kembali ke realiti dan selamatkan Chul.
Barang dapur.
Kek.
Sedikit.
Beli belah.
Bagaimana? 5 dolar saja.
Murah.
(Episod 12)
Kita dah buat 4 perkara?
Tinggal 2 tugasan saja hari ni.
Awak suka daging?
- Apa awak cakap? - Apa?
Awak cakap tugasan.
Tugasan 10 perkara manis sehari.
Awak kata suami awak hilang lepas buat 4.
Saya nak lakukan bagi pihak dia.
Sebab awak selamatkan saya.
Awak kata muka kami sama.
Sebab itu...
Awak ikut saya?
Mana awak tahu?
Saya tak pernah beritahu tentang tugasan.
Saya baca.
Dari mana?
Sini.
Awak tahu ini kan?
Reaksi awak kata awak tahu.
Saya baca di sini.
Suami awak hilang lepas 4 perkara manis.
Murahnya dia.
Sanggup buat begitu pada isteri?
Awak tak muncul, saya tak tahu nak buat apa,
saya baca ini berulang kali.
Ceritanya menarik.
Kesian pada Kang Chul, dia agak bodoh...
macam saya.
Sebab tu saya tak serah diri...
sebab nak jumpa awak.
Saya nak tanya apa sambungannya.
Saya tak boleh ke penjara sebelum tahu itu.
Awak dah baca sambungan ini?
Selepas ini,
apa jadi pada Chul dan Yeon Joo?
Adakah dia...
lupakan Yeon Joo untuk kebaikan?
Jawab.
Adakah suami awak yang hilang...
saya?
Susah nak jawab?
Mari cari jawapan.
Ini studio ayah awak kan?
Saya...
tak sedar saya bawa buku tu.
Saya tak nak beritahu awak.
Saya nak rahsiakannya.
Saya...
mahukan pengakhiran gembira, itu saja.
Seok Beom.
Jangan pergi.
Lepaskan.
Saya takut.
Saya lagi takut dengan awak. Gelak sorang-sorang.
Saya nak ke hospital.
Tunggu sampai Yeon Joo balik.
Bila dia nak balik?
Awak tak tahu dia pergi mana.
Mana ayah awak?
Kenapa?
Saya nak jumpa.
Saya takkan tembak dia.
Bodoh kalau saya ulang kesilapan sama.
Mana dia?
Ayah tak lukis.
Dia tak pernah tuduh awak.
Jangan salah sangka.
Kenapa berkunci?
Awak akan tahu.
En Oh?
Ini Oh Seong Moo?
Ya.
Apa jadi?
Saya pun tak tahu?
Baru beberapa jam, walaupun dah berbulan di dunia awak.
Saya pening.
Saya...
Mari masuk, Dr Kang.
Sekejap saja.
Tak lama pun. Jangan.
Mari makan ramen. Saya buatkan.
Hentikan dengan ramen. Kenapa pegang saya?
Pintu tu tutup tadi?
Apa?
Siapa dia?
Kang... Kang...
Kang apa?
Boleh tolong? Dia pengsan.
Yeon Joo.
Awak sakit?
Saya penat.
Penat?
Saya dah lalui sebulan.
Macam dulu juga.
Maknanya awak perlu rehat saja?
Ya.
Nasib baik.
Nak bawa ke Hospital Universiti Myungsei?
Ya.
Misi Kim. Kami datang. Sediakan bilik.
Kita akan periksa dan lakukan x-ray.
Nak ke mana?
Jangan pergi.
Saya nak uruskan sesuatu. Saya datang kemudian.
Ingat tak?
Awak..
ingat saya?
Awak ingat segalanya?
Tak.
Saya teka saja...
bagaimana perasaan Kang Chul dalam komik.
Sebab awak tak berubah, saya akan tahu nanti...
apa aura pelik yang awak ada.
Saya datang nanti. Jaga dia.
Itu Kang Chul.
Memang betul Kang Chul. Kenapa ke sini?
Kang Chul... kenapa Kang Chul...
Saya...
Boleh masuk?
Silakan.
Nama awak?
Park Soo Bong.
Maaf, boleh pinjam kasut?
Saya tak bawa kasut.
Ya, tentu.
Terima kasih.
Maaf.
Kita pernah berjumpa.
Betul?
Di laman.
- Maaf. - Maaf saja tak cukup.
Maaf. Saya tak tahu perkara yang tak ada dalam buku.
Begitu.
Ada pemutar skru?
Mata rata atau bunga?
Dua-dua?
Maaf.
Ini dia.
Saya bada mata rata dan bunga...
mana tahu.
Apa awak nak buat?
Sebab bahaya. Perkara sama tak boleh berulang.
Dia tak boleh keluar kalau musnahkan ini.
Oh.
Nanti awak tak boleh pasang balik.
Kalau kita perlukan?
Betul. Awak belajar sains komputer.
Apa jadi pada Oh Seong Moo?
Masa saya sediakan makanan,
muka dia hilang.
Dia lukis mengikut arahan pembunuh tu.
Dia ada pistol dan rakaman suara.
Bukan di sana saja.
Di sini juga bermasalah.
Yeon Joo hilang tiba-tiba.
Muka tuan Oh hilang.
Saya sangat takut,
dan awak muncul tiba-tiba.
Tapi, Chul,
boleh salam?
Saya dah lama minat awak.
Tak sempat bercakap hari tu sebab situasi,
jadi...
Oh.
Saya yang lukis penthouse dan syarikat siaran.
Sya yang lukis.
Saya lukis latar belakang.
Begitu?
Hebat.
Nak arak? Awak suka awak. Saya ada banyak jenis.
Air kosong saja.
Saya akan bawa air kosong.
Hebat betul.
Tak sangka.
Wangi.
Ini air.
Di mana saya boleh lihat selepas episod 34?
- Episod 34? - Saya nak lihat...
apa terjadi selanjutnya.
Ini.
Ini surat saya hantar?
Awak hantar pada tuan Oh.
Tuan Oh dan saya buat cerita...
untuk tangkap pembunuh tu.
Selepas tu, ini berlaku pada tuan Oh.
Cerita apa awak buat?
Ini dia.
Awak cuma ilusi.
Awak cuma watak ciptaan saya.
Kenapa muncul depan saya...
dan menyamar jadi manusia?
Awak cuma watak, faham?
Awak ditetapkan oleh saya.
Awak pereka?
Kenapa awak fikir begitu?
Kenapa saya marah...
sampai tembak awak?
Awak bukannya apa-apa.
Siapa?
Teka.
Teka siapa saya?
Apa perasaan bersendirian?
Awak suka bunuh orang dengan tembakan,
sekarang tak ada siapa nak bunuh.
Awak juga tak boleh tembak.
Bagaimana awak selamat?
Awak tak boleh lari seperti dulu.
Sebab saya dah tutup laluan masuk.
Lebih baik mati?
Awak suruh..
- Mati? - Apa guna hidup bersendirian?
Masa terhenti selamanya.
Kenapa nak mati?
Awak akan hilang dulu.
Awak bukan lagi watak utama. Awak penjenayah.
Awak akan hilang.
Bila watak utama hilang,
dunia akan kembali normal.
Saya cuma perlu tunggu awak hilang,
buat apa nak mati?
Ibu?
Itu mimpi?
Itu semua mimpi?
- Ya? - Dah bangun?
Bagaimana?
Tak dengar?
Dengar.
Saya tanya keadaan awak?
Saya tak apa-apa.
Awak di mana?
Berhampiran studio ayah awak.
Awak di sini?
Awak telefon dari sini?
Mana boleh telefon dari komik?
Saya beli telefon atas nama Park Soo Bong.
Ini nombor saya. Simpan.
Awak nak tidur lagi?
Kalau tidak, mari bertemu janji.
Temu janji?
Masa awak rehat 2 hari, saya sesuaikan diri di sini.
Saya dah tahu apa berlaku.
Kecuali masalah perkahwinan.
Apa?
Saya suami awak,
rasanya betul. Saya cuma baca dalam komik,
jadi saya tak rasakannya.
Saya tunggu awak bangun.
Mari.
Awak kenal saya, saya tak kenal awak sangat.
Awak perlu beri saya peluang untuk faham.
Nak?
Saya nak jumpa ayah.
Mari bincang tentang dia. Saya nak cakap sesuatu.
Nak bertemu janji dengan saya?
Bersiap. Saya telefon bila dah dekat.
- Ya?- Saya...
Saya periksa adakah betul ini nombor awak.
Betul.
Mana dapat duit beli telefon?
Saya minta pada Soo Bong.
Awak boleh tolong bayarkan? Saya pinjam banyak.
Saya bank awak?
Nak saya pergi?
Berkira.
Walaupun saya susah, saya belikan awak baju dan ais krim.
Saya tanya saja.
- Kenapa? - Bila nak datang?
30 minit?
Tidak. Beri sejam.
Baik.
Ya. Dia pinjam duit.
- 1000 dolat. - 1000 dolar?
Banyaknya,
dia perlu beli kasut, baju, telefon.
Dia perlu duit untuk bertemu janji dengan awak.
Saya bayar nanti.
Tak perlu. Dia akan bayar.
Dia berbelanja macam orang kaya.
Betul. Saya akan bankrup.
Apa akan berlaku?
Dia terus tinggal di sini?
Begitu? Boleh saya dapat duit saya balik?
Baik sahaja buat masa ni.
Saya tak tahu sama ada itu mustahil.
Saya normal di sana.
Sama saja kan?
Awak tahu tak?
Tangan dia aneh.
Ada lagi?
Berapa?
Lebih banyak lebih baik. Saya perlukan.
Ini saja?
Duit saya dalam bank.
Tangan awak...
Awak?
Saya bukan lagi watak utama.
Jangan beritahu Yeon Joo.
Ingat? Bila So Hee hampir hilang?
Tangan dia jadi begitu.
Dia suruh saya rahsiakannya.
Saya dah beritahu.
Jangan beritahu dia saya beritahu awak.
Cakap lagi nanti. Ada orang datang.
Boleh saya dapat duit saya balik?
Ibu?
Yeon Joo.
- Boleh masuk? - Tunggu.
Bagaimana datang ke sini?
Awak kata nak telefon bila dah dekat.
Saya nak lihat tempat awak tinggal.
Apa?
Soo Bong cakap ibu awak kerja.
Saya masuk.
Buku ni tak cukup maklumat.
Saya ada hak nak tahu sambungannya?
Awak tinggal di sini.
Ya.
Di sini langsung tak sama dengan penthouse.
Cantik dan selesa di sini.
Macam rumah lama saya.
Kenapa masuk? Saya belum siap.
Bersiap cepat. Saya tunggu.
Ada minuman dalam peti ais. Minumlah.
Baik.
Tunggu.
Boleh buka gaun?
Apa dia?
Tak.
Awak sedih sebab saya tak ingat,
saya juga.
Kita patut buat semua seperti dalam ni?
Kita patut buka pakaian dan cium 5 kali.
Ada penghalang dalam hubungan kita.
Saya nak tahu.
Apa perasaan Kang Chul di dalam ni.
Awak bergurau kan?
Saya sangat serius.
Biar betul.
Ambil masa. Saya tunggu.
Buat apa?
Terima kasih.
Kenapa?
Sebab tak lupakan saya.
Kita tak ada gambar.
Mari bergambar. Saya menyesal.
Baik.
Ini ibu awak? Cantik.
Ya.
Suami awak tak pernah masuk bilik awak kan?
Apa?
Kalau dia tahu awak pengotor,
mungkin dia fikir 2 kali sebelum kahwin.
Dia pembersih.
Dia pasti terkejut.
Semua salah awak.
Saya tak tentu arah sebab fikir awak dah mati.
Mana ada masa nak kemas bilik?
Saya pembersih sebenarnya.
Saya dah nampak semuanya, saya tunggu awak.
Turun bila selesai.
Nak ke mana?
Awak nak makan apa?
Awak belanja?
Awak tak ada tempat.
Awak tak ada duit dan kawan.
Saya belanja.
Saya akan beritahu pendapat saya tentang komik.
Chul dan Yeon Joo berkahwin terlalu awal.
Tapi ada sebab.
Jadi, mari bertemu janji,
seperti pasangan lain.
Aneh kalau bertemu janji lepas kahwin.
Mari buat perkara manis yang awak suka.
Ikut aturan.
Bagaimana?
Saya suka.
Nak ke mana? Awak pilih.
Mungkin dah lewat. Tinggal kita berdua.
Betul.
Bila boleh dapat 5 ciuman?
Apa?
Sekarang? Tak ada orang.
Berhenti bergurau.
Saya serius.
Saya bergurau tentang gaun tadi, tapi kali ini betul.
Nak buat? Rasa janggal?
- Tak apa. - Bukan...
Kenapa pula janggal?
Boleh saya buat?
Ya.
Boleh..
Begini perasaannya?
Baru faham.
- Baiklah. - Faham apa?
Apa perasaannya?
Tiada komen.
Tiada komen?
Sedap. Nasib baik awak pilih sini.
Awak marah? Kenapa tak cakap?
Tangan awak.
Bagaimana?
Saya tahu awak rahsiakannya.
Saya nak beritahu awak lepas makan.
Saya..
tak ada selera.
Dah begini sebulan...
sejak En Son mati.
- Bagaimana? - Perbetulkannya.
Bagaimana nak perbetulkannya?
Saya dah bincang dengan ayah awak.
Ayah saya?
Tak tahu Oh Seong Moo yang mana, saya jumpa dua-dua.
Baru saya tahu rancangan kami gagal.
Tidak...
Jangan bunuh saya.
Jangan.
Siapa awak?
Saya nak bunuh Kang Chul.
Kenapa awak bunuh dia?
Bagaimana selamat selepas ditikam?
Awak apa?
Siapa awak?
Jangan sombong.
Saya dah tahu sebelum awak.
Oh Seong Mo dah janji...
untuk beri saya muka.
Satu lagi.
Tolong...
Saya akan jadikan awak watak utama.
Itu tak susah.
Saya boleh buat, tolong...
Dia kata nak jadikan saya watak utama.
Dia janji,
tapi dia khianati saya lepas tu.
Tak guna.
Sebab tu saya makan dia.
Sebab mungkiri janji.
Apa...
Ada perkara ayah awak tak beritahu saya.
Dia dah jumpa pembunuh hari tu.
Mereka dah berjanji.
Sebab tu tak berhasil bila kita jadikannya mimpi.
Dia tahu identitinya, dan memori saya dipadam.
Silap saya.
Saya salah pilih masa untuk jadikan mimpi.
Sebab itu begini.
Jadi...
Saya dah fikirkan.
Mari berjanji.
Apa?
Bila awak pulang,
lukiskan sesuatu.
Apa dia? Apa lagi?
Awak nak suruh buat mimpi lagi?
Lepas tu hilang.
Awak mudah sebab awak tak ingat apa-apa,
tapi saya perlu lalui memori sama berulang kali.
Jika begini,
kenapa ajak saya temu janji?
Kenapa cium saya?
- Saya tak cakap mimpi. - Jadi apa lagi?
Awak nak kembali sebelum pembunuh itu tahu...
identiti dia supaya semua selamat.
Itu idea Kang Chul di dalam kartun.
Bukan rancangan saya.
Kita terikat masa tu. Tak ada pilihan.
Sekarang kita ada masa berfikir.
Saya juga tak mahu ulangi benda sama.
Tak mahu juga ulangi memori sama.
Jadi...
nak saya lukis apa?
Lukis ini.
Apa ni?
Pembunuh perlu mati untuk selamatkan ayah awak.
Sebab saya bukan watak utama,
Saya mungkin hilang.
Ada satu cara.
Cerita yang ayah awak dan saya rancangkan.
Ya?
Saya.
Bagaimana mereka?
Kita tangkap pembunuh dan buat Han Cheol Ho bunuh dia.
Itu cara terbaik. Kita perlu lakukannya.
Ini saja cara untuk saya dan ayah awak hidup.
Tapi,
Saya nak ubah pengakhiran rekaan ayah awak.
Akhirnya,
Kang Chul dan Oh Yeon Joo berkahwin dan bahagia.
Itu pengakhiran terbaik bagi W.
Betul?
Saya tak kisah pendapat pembaca.
Saya sedar lepas lihat ayah awak.
Dia bukan pencipta.
Dia rasa begitu, sebab itu dia jadi begini.
Mustahil dia cipta semuanya di dunia itu.
Mana mungkin dia cipta berjuta-juta watak?
Tak mungkin.
Dia cuma boleh kawal watak rekaan dia.
Sebab itu saya fikir begini.
Komik cuma penghubung antara dua dunia.
Dunia ini dan dunia itu adalah betul.
Dunia berbeza.
- Di mana pembunuh tinggal? - Ya?
Ada gambar rujukan tempat tinggalnya?
Ada gambar yang saya gunakan.
Di mana?
Alamat ada dijelaskan dalam kartun?
Tak, sebab macam-macam berlaku sebelum tu.
Sebab tu polis tak jumpa dia.
Ini dia gambar yang saya guna.
(Pangsapuri Sungha di Mungye-dong, Dobong-gu, Seoul)
Perkara yang 2 dunia kongsi ialah apa di dalam kartun.
termasuk saya, dan beberapa watak lain...
beberapa lokasi dan perkara yang ditetapkan.
2 dunia berhubung melalui komputer Oh Seong Moo.
Saya keluar dari situ.
Tapi ada pembolehubah.
- Apa berlaku. - Watak jadi sedar.
Yeon Joo.
Bergantung kepada watak yang sedar.
Orang dari dunia sebenar ditarik.
Mereka keluar bila episod tamat.
Pembolehubah tetap ada,
sebab itu, awak sentiasa digunakan.
Awak dah banyak digunakan.
Dah tiba masa kita guna pembolehubah untuk kebaikan.
Nak makan apa?
- Burger? - Burger?
Mari makan.
Saya pilih bilik 815 tanpa sebab.
10 minit sudah cukup.
Lepas 10 minit, buka.
Saya di dunia realiti.
Saya juga salah seorang wataknya.
Jika watak boleh tarik seseorang dari dunia realiti,
hipotesis pertama...
saya boleh tarik diri sendiri masuk ke sana.
Sekarang, saya tarik diri sendiri.
Di sini,
dunia di dalam kartun.
Ya, ini 112.
Saya nak buat laporan suspek pembunuhan.
Kes pembunuhan yang mana maksud awak?
Pembunuh di pusat siaran W.
Tangkap dia.
Tunggu sebentar.
Alamatnya, Pangsapuri Sungha 2-815, 216-13...
Mungye-dong, Dobong-gu, Seoul.
Nama dia Han Sang Hoon.
Kami akan pergi periksa.
Boleh kenalkan diri?
Cuma orang biasa.
Hello? Hello?
Kita dapat laporan penting.
Siapa antara kita akan mati dulu?
Rasanya awak.
Saya tangkap pembunuh, lambat lagi saya akan hilang.
Saya selesaikan tugasan watak utama.
Tak guna.
Mereput di dalam pusat tahanan.
Saya akan fikir cara bunuh awak.
Ini...
Lepas ni, pergi pejabat dan lukiskan ini.
Saya dah pasang komputer.
Awak dah tahu.
Jika ia dibuka, pembunuh...
Sebab tu kita perlu tangkap dia dulu.
Saya akan halang dia...
daripada komputer.
Pertama, lukiskan kereta untuk saya.
Periksa.
Nampak macam dia.
Kami dah tahan suspek tembakan.
Hantar bantuan.
Cukup. Berhenti di sini dulu.
Saya penat.
Tuan, suspek tembakan dah tertangkap.
Sebentar.
Apa? Di mana?
Di pangsapuri di Dobong-gu.
- bagaimana? - Seseorang laporkan dia.
Siapa maksud awak?
- Apa? - Tuan Kang?
Dia yang laporkan.
Polis kata suara seperti dia.
Bagaimana jika dia hidup lagi?
Rasanya begitu.
Memang tuan Kang.
Kita perlu periksa lagi.
Baik.
Tak mungkin.
Masuk akal? Dia di sana.
Lebih kurang 10:30 malam,
suspek pembunuhan 10 orang di stesen siaran W.
Ditahan di rumahnya.
Identiti suspek belum dikenalpasti.
Dia dilaporkan oleh seseorang.
Orang itu masuk ke rumah suspek,
dan bergelut, dia laporkan...
Kedua, lukiskan...
mayat saya.
Di mana awak?
- Apa? - Awak tengok berita?
So Hee fikir awak yang tangkap dia.
Betul.
Betul?
Dengar baik-baik.
Pergi rumah saya 15 tahun dulu.
Awak akan jumpa mayat saya.
Apa? Apa awak cakap?
Laporkan pada polis, rahsiakan dari yang lain.
DNA mayat meyerupai saya.
Saya dah mati.
Saya ditembak dan mati setelah dituduh.
Tapi, saya masih hidup, jangan bimbang.
Rasanya awak patut tahu.
Lebih baik...
So Hee fikir saya mati.
Untuk kebaikan dia.
Saya telefon nanti.
So Hee bagaimana?
Penamat gembira untuk kita,
dia akan hilang lagi.
- Saya beri dia pembolehubah. - Pembolehubah?
Saya tak setuju hanya ada satu sebab...
kewujudan.
Jika ada pembolehubah, arah kehidupan berubah.
Seperti pertemuan kita.
Jika takdir dia ditentukan sebab seorang watak saja,
kita bebaskan dia.
Saya nak ke balai polis.
Saya dah dengar, memang suara dia.
sekarang, saya...
Apa?
Dah mati?
Saya akan musnahkan...
ketetapan untuk So Hee.
polis mengumumkan...
mayat yang dijumpai di perkampungan Yangpyeong-gun, Gyeonggi...
ialah Kang Chul.
Bulan lepas,
Dia melarikan diri setelah dituduh membunuh pengarah WBN.
Selepas 33 hari, dia ditemui mati.
Dia ditembak semasa melarikan diri...
Bagaimana awak nak kembali?
Lepas awak pergi, tamat.
Awak tak boleh kembali.
Saya rasa boleh.
Hanya boleh jika awak sedar.
Maknanya awak boleh balik lepas awak hilang ingatan semula.
- Jadi mimpi. - Saya tak mahu mimpi lagi.
Bagaimana?
Rasanya boleh. Tunggu saya.
Awak cakap begitu juga dulu.
Awak suruh saya tunggu hingga selesai,
tapi awak hilang.
Itu Kang Chul dalam komik.
Ada sesuatu lagi awak perlu lukis.
Di sini mahal, saya tak mampu.
Lukiskan cincin saya yang hilang.
Hipotesis ke-2...
sebab saya dah ditarik ke realiti.
Jadi, setelah misi sesuatu episod selesai,
Saya...
kembali.
(Bersambung)
(Kang Chul)
Ya?
Saya dah balik.
Di mana?
Saya nak pergi rumah awak.
Bersiap, kita akan bertemu janji.
Mari selesaikan ciuman ke-5.
Apa?
Saya tak nak kalah.
Saya tak nak kalah dengan bekas suami awak.
Persaingan yang aneh.
Awak bersaing dengan seseorang?
Awak akan tahu saya lebih baik.
Sarikata oleh Muhammad Najwan Bin Hamidi Layari sarikatamalaysia.blogspot.my
Oh Yeon Joo, watak yang saya dah tak tahan...
muncul lagi.
W bukan kartun lagi. Saya tinggalkannya.
Harapan buat saya berfikir semula.
Setelah Chul kembali,
W tamat dengan gembira.
Saya dengar Sang Hoon lari penjara.
Awak keluarga Chul. Tujuan saya untuk hapuskan awak.
Tiada siapa minta watak utama wanita dalam komik.
Awak fikir akan ada penamat gembira?
Apa jadi pada wanita di sini tadi?
Ini episod terakhir W.